Stjórnvöld hafa nú útfært skattabreytingar sínar og þar á meðal svokallaðan „kolefnisskatt“. Kolefnisskatturinn leggst á samgöngur umfram aðrar atvinnugreinar.

Hugmyndir stjórnvalda um kolefnisskatt á eldsneyti má rekja til hugmynda innan Evrópusambandsins en þar hefur umræða um þessi mál verið í þróun í langan tíma og sum ríki hafa nú þegar tekið upp kolefnisskatt á landflutninga.

Ekki er vitað til þess að ríki Evrópusambandsins hafi enn útfært þennan skatt á eldsneyti til skipa eða flugvéla eins og íslensk stjórnvöld áætla nú að gera en unnið er að upplýsingaöflun um það.

Það er verulegt áhyggjuefni fyrir íslenskt atvinnulíf hversu viljug íslensk stjórnvöld eru til að taka hugmyndir Evrópusambandsins upp á arma sína og ganga lengra í útfærslu þeirra en Evrópusambandsríkin sjálf gera.

Útfærsla kolefnisskatts á samgöngur sem nú er hrundið í framkvæmd á Íslandi er skýrt dæmi um slíkt. Enginn hvati er í kerfinu til að minnka útblástur með því að velja annan kost heldur er um að ræða beinan skatt sem mun fyrst og fremst leggjast á tilteknar atvinnugreinar. Flugvélar verða ekki knúnar áfram án jarðefnaeldsneytis, sama má segja um skip - þó væntanlega sé styttra í nýjar tæknilausnir hvað þau varðar. Bein skattlagning eins og hér um ræðir gerir orkukaup þessara atvinnugreina dýrari en ella en enginn hvati er til þess að minnka útblástur kolefnis. Því er um hreina skattlagningu að ræða, skattlagningu á samgöngur umfram aðrar atvinnugreinar.

Í áherslum BUSINESSEUROPE um málaflokkinn samgöngur sem kynntar voru í fréttabréfi SVÞ í síðustu viku er einmitt lögð megináhersla á það að með aukinni áherslu á rannsóknir og nýsköpun liggi lausnirnar í átt til sjálfbærra flutninga. Skattlagning sé ekki besta leiðin enda leiðir hún til minnkandi samkeppnishæfni evrópskra fyrirtækja.