|
Umræða um lyfjamál, einkum lyfjakostnað, hefur verið ofarlega á baugi í
samfélaginu síðustu misseri og er henni gjarnan fylgt eftir með
samanburði við nágrannalöndin. Einblínt er á beinan útlagðan kostnað
vegna lyfja en ávinningur lyfjameðferðar virðist gleymast í umræðunni.
Einnig gætir nokkurs misskilnings um lyfjaverð og lyfjakostnað auk þess
sem samanburður við nágrannalöndin á ekki alltaf við vegna smæðar
íslenska markaðarins.
Lyfsalahópur SVÞ – Samtaka verslunar og þjónustu – hefur gert þessa
samantekt um lyfjamál og er hún að mestu unnin upp úr greinargerð
vinnuhóps lyfjagreiðslunefndar og lyfsalahóps SVÞ frá því í júní 2006,
tillögum lyfjasmásala um lækkun á lyfjaverði til lyfjagreiðslunefndar í
október 2007 og Síriti FÍS um lyfjamál (www.fis.is). Lyfsalahópurinn
vill sýna vilja í verki og takast á við vanda heilbrigðiskerfisins á
uppbyggilegan hátt og í nánu samstarfi við hagsmunaaðila.
Þjóðfélagslegur ávinningur lyfjanotkunar
Lyf
leika stórt hlutverk í heilbrigðiskerfinu og eru mikilvægur hlekkur í
þeirri keðju að halda öðrum heilbrigðiskostnaði í skefjum. Ábati
þjóðfélagsins af lyfjum er ótvírætt mun meiri en kostnaður.
Lyfjakostnaður er ekki sama og lyfjaverð
Oft ber við að hugtökunum lyfjakostnaði og lyfjaverði er ruglað saman.
Lyfjaverð: Samanstendur af því verði sem lyfsala greiðir heildsala eða
öðrum söluaðila lyfja og álagningu lyfsölu á heildsöluverðið. Álagning
lyfseðilsskyldra lyfja er ákveðin af hinu opinbera.
Lyfjakostnaður: Sá kostnaður sem greiðendur lyfja þurfa að inna af
hendi við lyfjakaup að viðbættum virðisaukaskatti sem ríkið innheimtir
af kaupendum lyfjanna. Greiðendur lyfjanna geta verið sjúklingar,
heilbrigðisstofnanir og Tryggingastofnun ríkisins.
Lyfjaverð á Íslandi
Verðmyndun lyfja
Lyfjaverð
er ákveðið af hinu opinbera, ef undan eru skilin lausasölulyf. Ástæður
þess að lyfjaverð er ekki í öllum tilfellum frjálst eru aðallega tvær.
Í fyrsta lagi eru lyf ekki almenn neysluvara, heldur hluti af
heilbrigðistækni sem lýtur ströngum gæðakröfum yfirvalda í
framleiðslu og dreifingu. Þar af leiðandi eru margar kvaðir settar á
framleiðendur og dreifingaraðila sem gerir verðmyndun flóknari en á
annarri vöru. Í öðru lagi er í flestum tilfellum aðeins einn
aðalkaupandi lyfja, þ.e. ríkið, sem endurgreiðir stóran hluta
lyfjakostnaðar sjúklinga.
Krafa um íslenskan fylgiseðil
Samkvæmt tilskipun frá ESB er öllum aðildarlöndum að samningi um
Evrópska efnahagssvæðið skylt að hafa fylgiseðla á eigin tungumáli með
lyfjum sem skráð eru í landinu. Til að framfylgja þessari tilskipun á
Íslandi þurfa markaðsleyfishafar / lyfjaheildsalar oft að rjúfa
pakkningar til þess að fjarlægja erlenda fylgiseðla, bæta við íslenskum
fylgiseðlum og stundum að líma yfir áletrun skv. skráningu lyfsins á
Íslandi.
Heildsöluverð lyfja
Lyfjaverð í heildsölu hefur farið lækkandi á undanförnum árum í kjölfar
samkomulags lyfjaframleiðenda og innflytjenda og heilbrigðis- og
tryggingaráðuneytisins frá því í júlí 2004. Frá þeim tíma hefur
heildsöluverð lyfja lækkað um 13-15%. Á sama tíma hafa orðið verulegar
hækkanir á öllum kostnaðarliðum, einkum launa- og húsnæðiskostnaði.
Smásöluverð lyfja
Álagning apóteka á lyfseðilsskyld lyf hefur lækkað verulega síðustu ár.
Frá árinu 1996 þegar smásöluverslun lyfja var gefin frjáls hefur
álagningin lækkað úr rúmum 60% í tæp 35%. Álagningin er áþekk því sem
er á öðrum Norðurlöndum.
Virðisaukaskattur á lyf
Virðisaukaskattur á lyf er 24,5% hér á landi. Í sumum löndum er ekki
lagður virðisaukaskattur á lyfseðilsskyld lyf og annars staðar er hann
lægri en almennur virðisaukaskattur.
Rekstrarumhverfi íslenskra lyfjaverslana
Fjöldi apóteka og samkeppni
Allir geta opnað apótek á Íslandi að uppfylltum ákveðnum skilyrðum.
Ísland er stórt land en fámennt. Þess vegna eru færri íbúar að baki
hverju apóteki hér landi en á öðrum Norðurlöndum. Það er ekki skortur á
samkeppni í íslenskri lyfjasmásölu. Á þeim stöðum á landinu þar sem
markaður er nógu stór eru tvö eða fleiri apótek sem eiga í samkeppni. Á
öðrum svæðum á landsbyggðinni eru staðsetningar apóteka að mestu leyti
eins og var fyrir 1996 þegar lyfsöluleyfum var úthlutað.
Kröfur um mönnun lyfjaverslana
Eðli málsins samkvæmt eru gerðar mun meiri kröfur til lyfjaverslunar en
annarrar verslunar. Í 31. gr. lyfjalaga nr. 93/1994 (með síðari
breytingum) er kveðið á um að lyfjafræðingar eða aðstoðarlyfjafræðingar
beri ábyrgð á afgreiðslu lyfseðils. Þar segir að í lyfjabúð skuli að
jafnaði vera að störfum eigi færri en tveir lyfjafræðingar við
afgreiðslu lyfseðla og fræðslu og ráðgjöf um rétta notkun og meðhöndlun
lyfja. Undanþágur eru þó veittar frá þessari reglu fari fjöldi
viðskiptavina sem afgreiddur er niður fyrir ákveðið lágmark en í þeim
tilvikum er heimilað að einn lyfjafræðingur sjái um lyfjaafgreiðslu
ásamt öðru aðstoðarfólki.
Opinber gjöld
Apótek, lyfjasölur lækna og lyfjasölur sveitarfélaga greiða
eftirlitsgjald sem getur numið 0,3% af heildarfjárhæð greiðslu
Tryggingastofnunar ríkisins. Gjaldið rennur til Lyfjastofnunar til að
standa undir eftirliti.
Einn framleiðandi
Lyfjaverslanir hér á landi geta einungis keypt sömu vörumerki frumlyfja
hjá einum lyfjaheildsala (single-channel distribution) á meðan
lyfjaverslanir á flestum öðrum Norðurlöndum geta keypt sömu vörumerki
af fleiri en einum heildsala (multi-channel distribution). Þá er aðeins
einn sterkur aðili sem framleiðir og selur samheitalyf hér á landi og
nokkrir smærri.
Ímynd apóteka á Íslandi
Samkvæmt könnun Gallup frá því í nóvember 2007 eru 66,5% landsmanna
mjög eða frekar jákvæð í garð apóteka en rúm 14% eru neikvæð. Tæplega
93% telja þjónustu apóteka vera mikilvæga. Þeir sem eru jákvæðir
gagnvart apótekum á Íslandi eru líklegri til að telja þjónustu apóteka
vera mikilvæga. Ríflega 42% telja apótek tilheyra
„heilbrigðisþjónustu“. Tæplega 41% telur apótek tilheyra almennri
verslun og þjónustu, en 17% telja apótek tilheyra báðum þessum geirum.
Tengsl eru á milli viðhorfa til apóteka og þess hvaða geira fólk telur
apótek tilheyra. Þeir sem telja apótek tilheyra heilbrigðisþjónustu eru
jákvæðari gagnvart apótekum en aðrir.
|